Tajuk tak boleh bla kan ? Entahlah, aku tak tau nak tulis tajuk apa. Aku tahu kau jarang buka blog aku tapi aku pasti kau tetap akan buka juga. Beza dia cuma cepat atau lambat.
Start form 3, aku dah tak sama kelas dengan kau. Kita dah mula start baik-baik sikit. haha.Kau pernah ugut aku siapkan survey geografi, bila aku takbagi, kau curi kalkulator aku. Yang aku geramnya, takde benda ke kau nak curi, dahlaa aku dapat cikgu macam tu (siapa tak bawa kalkulator,duduk bawah meja, saya taknak tengok muka pun) Grrrr... cikgu itu dahlaa perasan aku tak bawa kalkulator, nasib baik air cover aku tau. Selicik-licik kau, licik lagi aku curi wallet kau tanpa kau sedar. haha.
By the way, kau mesti cakap. aku simpan dendam kan, sebab aku ingat semua ini, aku tak simpan dendam wei. Sebenarnya aku tak ingat pun cerita ini, dan bukan ini yang aku nak tulis sebenarnya, cuma dia datang tiba-tiba bila aku nak tulis entry ni khas untuk kau. Aku taklah rajin sangat kan nak delete bila dah tulis panjang-panjang ini. haha
Okay, kita serius sekarang. Sem ini, sem terakhir kau kan ? Aku harap sangat kau lulus semua subjek dan tak extend. Kau pergilah practical sem depan. Kalau boleh aku taknak jumpa kau lagi kat Perlis. Aku taknak jumpa kau sem depan. Semua itu untuk kebaikan kau. Tapi entah kenapa, entah kenapa hati aku rasa sayu. Sayu, bila tahu kau dah takde sem depan kat sini tapi kalau boleh aku taknak kau ada lansung kat sini. tapi aku nak kau. Argghhh berapa banyak tapi kan ? Macam ini lah, aku rasa macam ada satu benda yang akan aku hilang sem depan,ya, kau. Kau, yang aku bakal hilang. Aku tahu kau tak rasa apa yang aku rasa. Biarlah. Aku tak kisah kalau aku sorang je yang rasa. Sem depan nanti, kau dah takda, nanti kalau budak-budak kelas aku dah beli tiket tinggalkan aku, aku nak cari siapa ? aku nak balik dengan siapa ? Nanti dah takde kawan aku yang selalu datang rumah aku saje-saje. Kalau rumah aku kat depan jalan tu, aku dah takde lagi dengar kau dengan kawan-kawan kau jerit nama aku, walaupun aku tak dengar pun, kawan aku yang dengar sebab bilik aku kat belakang. haha. (sakit tak tekak,jerit nama aku tapi aku tak dengar ? membazir air liuq je) haha. Kadang-kadang kau selalu bagi aku makanan macam coklat,air or kuih raya. (probability dia jarang la juga tapi ada laa jugak). Mesti kau kata kan, dah susah baru cari kau. haha. Nak buat macam mana, aku manusia biasa.

Dan aku pasti, ada benda yang kau tak suka pasal aku dan ape aku buat kan ? sama juga macam aku tentang kau. Pedulilah. Kau tetap kawan aku. Walaupun orang cakap buruk pasal kau. baik buruk macam mana pun kau. Kau tetap kawan aku. Oh, lagi satu, terima kasih banyak sangat sebab masa Part 1 kau sanggup buat Test awal sebab nak temankan aku balik waktu kakak aku kawin tu dan sebab aku juga, kau terlepas beraya kat rumah nenek Syahir ( terlepas nak tangkap gambar dengan budak2 polymer tepi sawah).
Thanks sangat. Aku takdapat balas budi kau tentang tu.
Kau tahu kenapa. aku sanggup ikut kau balik naik flight yang kat Penang tu ? Sedangkan aku ada test Law, 4 kelas lecture tapi aku berjaya mengatasinya tanpa ponteng.Kecuali 2 kelas. Takpela. Lagipun aku tak pernah ponteng. Aku sanggup deal dengan semua lecture semata-mata nak balik penang. Aku sanggup buat semua pastyear untuk 4subtopik semata-mata untuk dapat free attendance untuk hari rabu, aku sanggup cari article untuk assignment 2 Bel cepat-cepat,sedangkan aku ada report, dan test law. Aku sanggup deal dengan lecturer supaya dia tak buat quiz hari rabu itu. Aku sanggup cepatkan test Law ( semua kata aku gila, sebab law bukanlah subjek yang senang.banyak sangat nak kena hafal) Aku cerita semua ni,bukan untuk kau hargai cuma aku nak bagitahu kenapa aku sanggup buat semua tu semata-mata nak balik Penang dengan kau. Sebab dia, sebab aku takde kawan macam kau, aku tahu 1 hari nanti, aku dengan kau mungkin sama macam aku dengan kawan sekolah yang lain-lain. Kau faham maksud aku kan ? Aku mungkin takkan jumpa kau lagi. Aku mungkin takkan borak-borak macam sekarang ni lagi. Aku mungkin takkan gelak0gelak dengan kau. Aku mungkin takkan keluar lagi dengan kau kat Shah Alam lagi dah. Kau juga pernah cakap dengan aku kan. Bila kita masuk universiti, kita dapat kawan baru, separuh kawan kat sekolah kita akan lost, bila kita masuk degree pula, kita dapat kawan baru lagi, separuh kawan diploma akan lost, kawan sekolah pula, jangan cakaplah. Aku taknak semuanya pergi macam tu je. That's why aku ikut kau. Mission kita dua ? kau ingat kan ? naik semua pengangkutan yang ada dari PERLIS ke SHAH ALAM. Semua mission aku kat sini, semuanya tersangkut di tengah jalan. tapi tinggal ni jelah yang dah accomplish juga akhirnya.Eh, jap. ada 2 berjaya actually. haha.
Aku tahu, aku buat macam mana pun, aku tetap akan jadi kawan yang dalam kategori lost tu. Biarlah. Aku tak pernah menyesal kawan dengan kau sebab aku percaya ada sebab disebalik semua ini.
10 tahun akan datang, 20 tahun akan datang, argghh tak payah cerita lah tahun akan datang. 2 bulan akan datang bermula hari ini. Agak-agak kan, lepas ni apa akan jadi eh ? Kita masih kawan lagi tak ? atau kita terus LOST ? Andai kata, kita LOST. kau takkan pernah LOST dalam ingatan aku. Kau tetap akan terlintas dalam fikiran aku ,dalam kesibukan aku pada masa akan datang. Itu aku pasti. Sama macam apa yang aku alami sekarang dengan yang lain-lain.





